1000 PLEKKEN DIE JE ECHT GEZIEN MOET HEBBEN
| Auteur | Onbekend |
| Uitgever | University Games |
| Aantal spelers | 2 tot 6 |
| Spelduur | 50 - 70 minuten |
| Bouwjaar | 2007 |
| Prijs | 24.95€ |
| Recensie door | Vandenbogaerde Fabrice |
| Score | 1.0/10 |
| Links | University Games |
De speldoos bevat 135 bestemmingskaarten, 45 reiskaarten, 6 vliegtuigjes, 1 dobbelsteen en 1 spelbord.
Dobbelen, verplaatsen, dobbelen verplaatsen, dobbelen, …. Geeuw, geeuw, snurk, …
Alle spelers kiezen een vliegtuig en zetten deze op de stip die het dichtst bij hun geboorteplaats ligt. (Het zou mij niet verwonderen als dit voor iedere speler dezelfde stip is.)
Alle kaarten worden geschud en elke speler krijgt er 5 op handen.
De overige kaarten vormen een gedekte stapel.
Als je aan de beurt bent moet je ofwel dobbelen ofwel een kaart nemen. Als je dobbelt, geeft de dobbelsteen aan hoeveel plaatsen je jouw vliegtuig maximum mag verplaatsen. Je doet dit via de verbindingen die op het spelbord staan. Slaag je erin een bestemming te bereiken, dan mag je die kaart open voor je op tafel leggen.
Als je niet dobbelt, mag je de bovenste kaart van de gedekte stapel trekken. Bestemmingskaarten geven jouw reisdoelen aan, terwijl reiskaarten dienen als actiekaarten. Een beurt overslaan, een medereiziger uitnodigen voor een reis, een bestemmingskaart wisselen, gratis naar een medespeler reizen en gratis naar een bestemming van jouw keuze reizen behoren tot de mogelijkheden.
De speler die als eerste in alle 5 de zones (aangegeven op het spelbord met de letters A, B, C, D en E) een bestemming heeft bezocht en daarna terug op zijn startbestemming staat, wint (gaap, sorry kan het echt niet bedwingen) dit spel.
1000 plekken die je echt gezien (en een spel dat je echt niet gekocht ...) moet hebben is een slaapverwekkend spel. De reiskaarten zijn mooi geïllustreerd en kinderen kunnen er misschien wat uit leren, maar daar stopt het dan. De vliegtuigjes waarmee je reist zijn veel te groot om deftig op het spelbord te passen, vooral als iedereen in dezelfde stad start wat hoogstwaarschijnlijk is.
Bovendien vind ik het concept dobbelsteentje gooien, vliegtuigje verplaatsen of kaartje trekken vrij mager. Mij verveelt het reeds na 2 tot 3 beurten. Ik ben er dan ook van overtuigd dat ik dit spel nooit meer zal spelen.
Hou je van dit soort spellen dan kan ik wel Expedition National Geographic aanraden....en dan ga ik nu shoppen met mijn vrouw. (Zie Recensies)
NOOT: Speciale dank aan University Games, zij schonken ons een exemplaar voor de spellenkast.
Oktober 2007
| S |