Op deze site vind u
bij benadering
620
uitgebreide recensies
Naam spel, uitgever of auteur
| Spellenclub13 | Recensies | Top 10 | Nieuwe recensies | Lijstjes | Links |
|---|
| 10 | Waauw, fantastisch, origineel...kom we spelen dit nog een keer. Hoe komen ze er toch op! |
| 9 | Keitof, goed gevonden, spannend, leuk spelmateriaal, wat vliegt de tijd. |
| 8 | Fijn, dit wil ik nog wel een keer spelen. |
| 7 | Ja...goed...dit speel ik zeker nog een keer, maar nu niet. |
| 6 | Niet slecht, je moet er aan zijn. Elk zijn genre. |
| 5 | Tja, de vonk is niet overgesprongen en ik weet niet goed waarom. |
| 4 | Ok, omdat jij het vraagt. |
| 3 | Neen, vandaag niet....nee, neen... mij overtuig je niet. Allé omdat je aandringt! |
| 2 | Euh...sorry...ik moet plots toch wel shoppen met mijn vrouw zeker. |
| 1 | Euh...sorry...maar ik moet dringend aan de schoonmaak beginnen. |
| 0 | Komaan, even serieus gasten, een schande dat zoiets op de markt verschijnt! |
Auteur |
Martin Wallace |
| Uitgever | Warfrog |
| Aantal spelers | 2 tot 5 |
| Spelduur | 120 minuten |
| Jaar van uitgave | 1993 |
| Prijs | 33.95€ |
| Recensie door | Vandenbogaerde Fabrice |
| Score | 6.5/10 |
| Links | Wallace/Warfrog |


In het middenvak van de speldoos zitten een heleboel fiches en kaarten. De juiste aantallen vind ik niet in de spelregels terug en ik zie het ook niet zitten om zelf alles te tellen.
Samen scheppen de spelers een wereld. Daarna moeten ze die wereld bevolken. Wilde barbaren maken in een later stadium plaats voor beschaafde burgers en altaren. Wie controleert het meeste burgers?
Elke speler krijgt een set fiches. Deze fiches tonen aan één kant een barbaar en aan de andere kant een burger. Andere fiches tonen een tempel.
De terreinfiches worden gedekt op tafel gelegd.
De kaarten worden geschud en elke speler krijgt er 7 op handen.
Om beurt nemen de spelers een terreinfiche op handen. Daarna mogen ze passen of een fiche op het spelbord leggen. De spelers mogen maximum 3 fiches op handen houden.
Er zijn 7 soorten terrein. Zee, berg en woestijn kunnen niet bewoond worden. Gras, heuvel, bos en eiland daarentegen kunnen wel bewoond worden.
Bos, heuvel, gras, eiland, woestijn, berg en zee.

De spelers plaatsen elk een kaart gedekt op tafel. Deze kaarten tonen naast een terreintype ook een cijfer. De spelersvolgorde wordt bepaald door dit cijfer. De kaart met het laagste cijfer wordt eerst uitgevoerd. Bij gelijkstand is de volgorde eiland, heuvel, bos, gras. Daarna vullen de spelers hun hand terug aan.
Het cijfer op de kaart geeft aan hoeveel fiches de speler op het spelbord mag plaatsen. Het terreintype geeft aan waar de fiches geplaatst mogen worden. Fiches mogen op lege of op eigen velden geplaatst worden. Alle fiches moeten op hetzelfde veld geplaatst worden. Barbaren kunnen niet bij burgers geplaatst worden en vice versa.

Een speler mag tijdens zijn beurt onbeperkt aanvallen en verplaatsen. Daarbovenop mag hij één veld civiliseren en 1 altaar bouwen. Als een speler tijdens zijn aanval twee dezelfde getallen gooit, eindigt zijn beurt direct.
Het spel eindigt als alle kaarten gespeeld zijn of als twee spelers dezelfde kaart spelen en er geen kaarten meer in de stapel zitten. Elk veld met barbaren levert de eigenaar 1 punt op, burgers leveren 2 punten op en een altaar levert 3 punten op. De speler met het meeste punten wint het spel.
Lords of Creation blinkt in elk geval niet uit wat betreft spelmateriaal en artwork. Het spelbord is vrij donker, de fiches zijn klein en het geheel mist wat kleur.
Het spelmechanisme bevat enkele leuke twists waardoor dit spel meer biedt dan je eerst zou denken. In het begin is het vooral belangrijk om fiches op het bord te houden. Dit is echter niet zo gemakkelijk te plannen omdat er nogal wat gevochten wordt. Gelukkig zijn zij die er in slagen een bepaald terreintype volledig in te palmen. Dit is wat mij betreft de belangrijkste strategie tijdens de eerste ronden.
Op het moment dat de civilisering begint, kan je wat strategischer voor de dag komen. Vooral fiches van andere spelers civiliseren kan vrij nuttig zijn. Je kan er immers dreigende aanvallen mee stoppen.
Houd zeker en vast ook rekening met het feit dat een beurt vrij snel voorbij kan zijn als je gelijke ogen gooit. De eerste keer kan dit nog grappig zijn, maar na een paar keer kan frustratie opsteken.
Lords of Creation is niet echt een topper maar zeker en vast ook geen prullenbakmateriaal. Het spelbord ziet er elke keer anders uit en dit spel biedt meer dan hersenloos inhakken op de tegenspelers. Helaas zal de lange spelduur ervoor zorgen dat dit spel niet al te vaak op tafel verschijnt.
Mei 2009
| S |